ต้นกระดังงา

กระดังงา

ชื่อสามัญ : Ylang-ylang Tree
                  กระดังงามีถิ่นกำเนิดอยู่ที่เอเซียเขตร้อน ในแถบของประเทศฟิลิปปินส์ และประเทศอินโดนีเซีย กระดังงาเป็นไม้เลื้อย ที่เปลือกจะหนาขึ้นตามอายุ และยังใช้ในทางเภสัชวิทยา ซึ่งช่วยในเรื่อง ลดความดัน ต้านเชื้อรา เชื้อแบคทีเรีย ยีสต์ ไล่แมลง ฆ่าเซลล์มะเร็ง ปัญหาระบบทางเดินอาหาร ใช้สงบประสาท เป็นต้น

ความเชื่อและความเป็นมงคล

                   มีความเชื่อว่า กระดังงา คือการทำให้เกิดเสียงดังไปไกล โดยนำความเชื่อมาจาก บันทึกโบราณจาก นกการะเวกในสมัยพุทธกาล มีเสียงดังไพเราะก้องไกลทั่วสวรรค์ อีกทั้งยังมีผู้คนนับหน้าถือตา ควรเลือกปลูกในทิศตะวันออกของบ้าน เพื่อเพิ่มความเป็นสิริมงคลกับตัวบ้านและผู้อยู่อาศัยในบ้านด้วย

ลักษณะทั่วไปของกระดังงา

ลำต้น
ลำต้นสูงประมาณ 15 – 30 เมตร เปลือกสีเหลืองขาว มีรอยแผลของก้านใบตามลำต้น แตกกิ่งเป็นจำนวนมาก ตั้งฉากกับลำต้น ปลายห้อยลู่ลงกิ่งอ่อน มีขน และกิ่งอ่อนค่อนข้างเรียบ

ใบ
ใบเดี่ยวรูปขอบขนาน โคนใบมน ปลายใบแหลมหรือเป็นติ่ง มีความกว้างประมาณ 4 – 9 เมตร และยาว 10 – 20 เซนติเมตร เส้นกลางใบเห็นชัดเจน หลังใบมีขนที่ส้นใบ ส่วนก้านใบยาว ประมาณ 1 – 1.5 เซนติเมตร

ดอก
ช่อดอกออกเหนือรอยแผลของก้านใบ มีจำนวน 3 – 6 ดอก กลีบเลี้ยงรูปไข่ มีความยาว ประมาณ 5 – 7 มิลลิเมตร ดอกมีกลิ่นหอม กลีบดอกมีสีเขียวแกมเหลือง มี 6 กลีบ เรียงเป็น 2 ชั้น ขอบใบรูปขนานเรียว บิดเล็กน้อย

ผล
ผลกลุ่ม มีลักษณะกลมรี ผิวเรียบ ผลอ่อนสีเขียว เมื่อแก่สีเข้มเกือบดำ มีความกว้าง 1 – 1.5 เซนติเมตร และยาว ประมาณ 1.5 – 3 เซนติเมตร มีผล 5 – 12 ผล

เมล็ด
มีเมล็ด 2 – 12 เมล็ด เรียงกันเป็นสองแถว

การขยายพันธุ์กระดังงา

ส่วนใหญ่จึงนิยมจะขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด และสามารถตอนกิ่งได้แบบเดียวกับไม้ยืนต้น แต่ก็มีโอกาสที่จะติดเชื้อโรค รา ทำให้กิ่งที่ชำได้มีความเปราะ กิ่งหักง่าย

ประโยชน์

– ดอก นำไปกลั่นน้ำหอม น้ำมันหอมระเหย ใช้นำไปเป็นส่วนปนะกอบของยาหอม แก้วิงเวียน
-ดอก  ใช้ดอกทอดกับน้ำมันมะพร้าวทำน้ำมันใส่ผม หรือ นำดอกนำมาลนไฟใช้อบขนมให้มีกลิ่นหอม
– เปลือก ใช้ทำเชือก

ต้นบุนนาคต้นบุนนาค

บุนนาคชื่อสามัญ : Iron wood, Indian rose chestnut                   มีถิ่นกำเนิดในประเทศอินเดีย ศรีลังกา อินโดจีน พม่า ไทย คาบสมุทรมาเลเซีย และสิงค์โปร์ พบได้มากในป่าดิบชื้น ตามลำธารหรือริมห้วย พบได้มากที่สุดในประเทศอินเดีย และศรีลังกา นอกจากนี้ ต้นบุนนาค ยังจัดเป็นพันธุ์ไม้มงคลพระราชทาน ประจำจังหวัดพิจิตรอีกด้วย

ต้นพะยอมต้นพะยอม

พะยอม ( Shorea, White meranti ) ลักษณะของต้นพะยอม ต้นพะยอม (ต้นพยอม) มีถิ่นกำเนิดในประเทศไทยและเอเชีย เช่น ประเทศพม่า ลาว ศรีลังกา และฟิลิปปินส์ เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงใหญ่ มีความสูงประมาณ 15-20 เมตร เปลือกต้นมีสีน้ำตาลหรือสีเทาเข้ม ผิวเปลือกแตกเป็นร่องตามยาวและเป็นสะเก็ดหนา ส่วนเนื้อไม้ มีสีเหลืองถึงสีน้ำตาล ลักษณะของต้นเป็นทรงพุ่มกลมสวยงามมาก แตกกิ่งก้านสาขาจำนวนมาก ซึ่งในปัจจุบันพันธุ์ไม้ชนิดนี้กำลังเริ่มลดน้อยลงไปเรื่อย ๆ จะพบเห็นได้ตามป่าเบญจพรรณแล้งและชื้น หรือป่าดิบแล้งทั่วไป ใบพะยอม

ว่านเศรษฐีว่านเศรษฐี

 ว่านเศรษฐีหรือที่เรียกกันว่าว่านเศรษฐีเรือนนอก                       ว่านเศรษฐี (Spider Plant) ว่านเศรษฐีจะถูกแบ่งออกเป็นทั้ง ว่านเศรษฐีเรือนนอก และว่านเศรษฐีเรือนใน มีลักษณะคล้ายกัน ต่างกันเพียงแค่แถบสีเท่านั้น โดยว่านเศรษฐีเรือนนอกจะมีแถบสีเขียวอยู่ตรงกลาง และแถบสีเหลืองออกครีมอยู่ริมใบ ส่วนว่านเศรษฐีเรือนจะมีแถบสีเหลืองอ่อนออกสีครีมที่กลางใบ และริมใบจะเป็นสีเขียว ถือว่าเป็นจุดสังเกตง่ายๆ ต่างก็เป็นต้นไม้เรียกทรัพย์ที่ได้รับความนิยมเช่นกัน ความเชื่อและความเป็นมงคล – ว่านเศรษฐีหรือที่เรียกกันว่าว่านเศรษฐีเรือนนอก ซึ่งถูกจัดให้อยู่ในกลุ่มต้นไม้เรียกทรัพย์ เช่นเดียวกับง่านเมตตามหานิยม –