ต้นหมากผู้หมากเมีย

ต้นหมากผู้หมากเมีย
ชื่อสามัญ : Cordyline , Ti plant , Dracaena Palm
                    หมากผู้หมากเมียมีอยู่ด้วยกันหลายชนิด เพราะมีการผสมพันธุ์จนทำให้ได้สายพันธุ์ใหม่ๆ เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ และยากที่จะทราบว่า ต้นใดเป็นต้นพ่อต้นแม่ ส่วนใหญ่จะเป็นพันธุ์ลูกผสมของ C.terminalis อย่างเช่น พันธุ์เพชรชมพู เพชรสายรุ้ง เพชรพนมรุ้ง รัศมีเพชร รุ้งเพชร ชมพูศรี ชมพูพาน สไบทอง เป็นต้น

ความเชื่อและความเป็นมงคล

                      คนไทยโบราณเชื่อว่า หากบ้านใดปลูกต้นหมากผู้หมากเมีย ไว้เป็นไม้ประจำบ้านจะทำให้มีความอยู่เย็นเป็นสุข เพราะต้นหมากผู้หมากเมียนั้น เป็นของคู่กันเหมือนคู่สุขคู่สม คู่บ้านคู่เมืองของคนไทย นอกจากนี้ยังใช้ใบเพื่อนำไปใช้ประกอบในงานพิธีมงคลสำคัญอีกหลายงาน เช่น งานแต่งงาน งานขึ้นบ้านใหม่ เป็นต้น

ลักษณะของหมากผู้หมากเมีย

ลำต้น
เป็นพรรณไม้พุ่มขนาดเล็ก ลำต้นตั้งตรง ซึ่งมีความสูงประมาณ 1 – 3 เมตร กิ่งน้อย จัดเป็นพรรณไม้กลางแจ้ง

ใบ
ใบออกเป็นวงสลับกัน บริเวณส่วนยอดของลำต้น ใบเป็นรูปยาวรี ปลายใบแหลม และมีขนาดกว้าง 2 – 4 นิ้ว ความยาวประมาณ 12 – 20 เซนติเมตร ใบเป็นสีแดงเข้ม หรือสีแดงม่วง ลักษณะและสีของใบ ขึ้นอยู่กับสายพันธุ์ที่ปลูก ในบางสายพันธุ์จะมีใบรูปหอกปลายแหลม บางสายพันธุ์เป็นรูปใบพาย หรือมีความเรียวแหลมแคบ เป็นรูปเข็ม หรือใบเรียวยาวแตกกิ่ง หรือใบที่เหมือนใบอ้อย เป็นต้น

ดอก
ดอกออกดอกเป็นช่อ ยาวประมาณ 12 นิ้ว จะออกบริเวณยอดลำต้น ช่อดอกยาวประมาณ 30 เซนติเมตร ลักษณะของดอกย่อย มีกลีบเลี้ยงและกลีบดอกอย่างละ 6 กลีบ กลีบดอกเป็นรูปทรงกระบอก ดอกมีสีม่วงแดง หรือชมพู สลับด้วยสีเหลืองอ่อน

ผล
ลักษณะของผลเป็นรูปทรงกลม เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 5 มิลลิเมตร มีลักษณะฉ่ำน้ำ แลพภายในผลมีเมล็ดประมาณ 1 – 3 เมล็ด

สรรพคุณหมากผู้หมากเมีย

1. ราก ช่วยในการฟอกเลือด โดยการใช้รากสด 30 – 60 กรัม หรือ รากแห้งใช้เพียง 15 – 20 กรัม ต้มกับน้ำรับประทาน
2. ใบ เป็นยาแก้ไข้หวัด ไข้หวัดน้อย ไข้หวัดใหญ่ ไข้กำเดา ไข้พิษ ไข้กาฬ แก้ตัวร้อน และแก้ร้อนในกระหายน้ำ
3. ใบสด ช่วยแก้โลหิตกำเดา ใช้ใบสดประมาณ 30 – 60 กรัม หรือ ใบแห้งใช้ 15 -20 กรัม นำมาต้มกับน้ำกิน
4. ดอก ใช้เป็นยาแก้วัณโรค ใช้ดอกแห้ง 15 – 30 ใบ นำมาต้มกับน้ำกิน
5. ใบและดอกสด นำมาตำให้เลียอด ใช้เป็นยาพอกห้ามเลือด

ข้อห้ามในการใช้สมุนไพรหมากผู้หมากเมีย

– สตรีมีครรภ์ ห้ามรับประทานสมุนไพรชนิดนี้
– ยาชนิดนี้มีพิษ ห้ามใช้ในปริมาณที่มากเกินไป

พลับพลึง ต้นไม้มงคลที่ควรปลูกในบ้านพลับพลึง ต้นไม้มงคลที่ควรปลูกในบ้าน

พลับพลึงชื่อสามัญ (ภาษาอังกฤษ) : Crinum lily หรือ Cape lily, Spider lily, Poison bulb                 พลับพลึงเป็นพันธุ์ไม้ที่มีถิ่นกำเนิดในทวีปแอฟริกา โดยจัดเป็นไม้ล้มลุกมีอายุหลายปี เป็นพรรณไม้ล้มลุกขึ้นเป็นกอ และมีหัวอยู่ใต้ดิน พบได้ในจีน, ฮ่องกง, อินเดีย และ ญี่ปุ่น ในใบและหัวพลับพลึงมีสารไลโคริน รับประทานจะทำให้อาเจียน

ต้นประยงค์ต้นประยงค์

ต้นประยงค์ชื่อสามัญ : Chinese Rice flower                  ประยงค์ มีถิ่นกำเนิดในแถบประเทศเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทั้งไทย พม่า ลาว อินโดนีเชีย เป็นต้น รวมถึงงประเทศจีนตอนใต้ และอินเดียอีกด้วย ซึ่งมักพบตามป่าดิบชื้น ป่าเบญจพรรณ บ้านเรือน ริมแม่น้ำลำคลองต่างๆ ซึ่งต้นประยงค์ยังจัดเป็นไม้ดอกไม้ประดับ ที่นิยมปลูกตามบ้านเรือน และสถานที่สาธารณะต่างๆ เนื่องจาก

บานไม่รู้โรยบานไม่รู้โรย

บานไม่รู้โรยชื่อสามัญ : Everlasting, Globe Amaranthมีถิ่นกำเนิดในเขตร้อนของทวีปอเมริกากลาง และอเมริกาใต้ มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกากลาง แถบประเทศปานามา และประเทศกัวเตมาลา บ้างก็ว่ามีถิ่นกำเนิดในเอเชีย ออสเตรเลีย ยุโรป และอเมริกา ปัจจุบันกลายเป็นพืชประจำถิ่นทั่วโลก ความเชื่อและความเป็นมงคลบานไม่รู้โรย ถือเป็นไม้ดอกที่ชื่อเป็นมงคลนาม จะช่วยเสริม “ด้านความรักของผู้อยู่อาศัยและคู่รักให้ผูกพันมั่นคงต่อกัน” เราจะพบในพานไหว้ครูเป็นส่วนใหฐ่ การนำดอกไม้ชนิดนี้มาประดับตกแต่ง มีความหมายว่า ศิษย์จะให้ความเคารพ และเชื่อฟังคำอบรมสั่งสอนไม่มีเสื่อมคลาย เปรียบเสมือนดอก บานไม่รู้โรย ลักษณะของบานไม่รู้โรย ต้นบานไม่รู้โรยจัดเป็นไม้ล้มลุกขนาดเล็ก มีอายุประมาณ 1 ปี