ไผ่สีสุก

ไผ่สีสุก
ชื่อสามัญ : Spiny Bamboo, Thorny Bamboo, Thorny Branch Bamboo
ไผ่สีสุก เชื่อกันว่ามีถิ่นกำเนิดในแถบ เกาะสุมาตรา ชวา และ บอร์เนียว ซึ่งกระจายปลูกทั่วไปอยู่ในเขตร้อน และในประเทศไทยนิยมปลูก ไผ่สีสุก” มาแต่โบราณแล้ว ส่วนใหญ่จะปลูกเป็นแนวรั้วบ้าน ทางด้านทิศตะวันออกหรือทิศบูรพา

ความเชื่อและความเป็นมงคล

เป็นไม้มงคล เมื่อปลูกแล้วจะทำให้เจ้าของ และคนในครอบครัวมีความสุข ความเจริญตามชื่อที่ถูกเรียกขาน สีสุก เป็นมงคลนามเพื่อให้เกิดความสุข ความเจริญ มีความสุขกายสบายใจทุกอย่างนั้นเอง ซึ่งคนโบราณนิยมปลูกไผ่สีสุกไว้ทางทิศตะวันออก (บูรพา)

นอกจาก ความเชื่อดังกล่าวแล้ว หน่อของ ไผ่สีสุก ยังกินได้ทั้งสด และดองเปรี้ยวปรุงเป็นอาหารได้หลายอย่าง มีรสชาติกรอบอร่อย ส่วนลำไผ่ ใช้ในการจักสาน ทำเฟอร์นิเจอร์ หรือทำไม้คานหาม ซึ่งมีความทนทานได้สูง และลำไผ่ ยังสามารถนำมาทำข้าวหลาม จะสุกเสมอกันทั้งกระบอก ข้าวจะไม่แฉะเกินไป จะนิ่มเหนียว รับประทานอร่อยมาก

ลักษณะทั่วไป

            เป็นไผ่ลำต้นสูง 10-18 เมตร มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 8 – 12 ซม. ผิวเรียบเป็นมัน ข้อไม่พองออก ลำแข็ง มีกิ่งมากแตกตั้งฉากกับลำต้น มีหนามโค้งออกเป็นกลุ่ม กลุ่มละ 3 อัน อันกลางยาวกว่า ส่วนลำมีรูเล็กเนื้อหนา ใบมีจำนวน 5 – 6 ใบ ที่ปลายกิ่ง ปลายใบเรียวแหลม โคนเป็นรูปลิ่มกว้าง หรือตัดตรง แผ่นใบกว้าง 0.8-2 ซม. ยาว 10-20 ซม. ด้านใต้ใบ มีสีเขียวอมเหลือง เส้นลายใบมี 5 – 9 คู่ ก้านใบสั้น มีขอบใบสาก ครีบใบเล็กมีขน ดอกออกเป็นช่อ ส่วนมากอายุมีราว 30 ปี จะออกดอกหนึ่งครั้ง หน่อมีขนาดใหญ่ มีกาบสีเหลืองห่อหุ้ม ขนที่หน่อเป็นสีน้ำตาล

การขยายพันธุ์

ขยายพันธุ์โดยวิธีการ ปักชำ
1. ใช่ท่อนไม้ไผ่มาตัดท่อนเป็นท่อนๆ ให้ติดปล้อง 1ปล้อง (ข้อตา)
2. นำมาปักไว้ในวัสดุปักชำ เอียงประมาณ 45 องศา
3. เรียงเป็นแถวเป็นแนวเดียวกันเพื่อสะดวกในการดูแลรักษา
4. เติมน้ำลงในกระบอกไม้ไผ่ให้เต็มประมาณ 4สัปดาห์ หน่อจะแตกออกจากตาไผ่ และรากจะงอกออกจากปุ่มใต้ตา

ประโยชน์ทางยา


1. ใบ รสขื่น เฝื่อน ขับและฟอกล้างโลหิตระดูที่เสีย ขับระดูขาว
2. ตา รสเฝื่อนเข้ายาที่ใช้แก้ฝีหนองภายในต่างๆ แก้ร้อนในกระหายน้ำ แก้ไข้พิษ ไข้กาฬ
3. ราก รสกร่อยเอียนเล็กน้อย ขับปัสสาวะ ขับนิ่ว
4. หน่อไม้ตาเต่า รสขม แก้ตับหย่อน ตับทรุด ม้ามย้อย

ต้นโกสนต้นโกสน

                 “ต้นโกสน” ถือได้ว่าเป็นต้นไม้มงคล เพราะชื่อ ไปพ้องกับคำว่า กุศล จึงเชื่อกันว่า เป็นการสร้างบุญสร้างกุศล คุณงามความดี เพราะคนโบราณเชื่อว่าต้นโกสนเป็นต้นไม้เก่าแก่ ที่สมัยรัชกาลที่ 5 ทรงนำเข้ามาปลูกไว้ในพระราชวังบ้านขุนนางวัดหลวง เพื่อให้เกิดความร่มเย็นตลอดมา และคนไทยโบราณจึงเชื่อว่า บ้านใดที่ปลูกโกศลไว้ประจำบ้าน จะทำให้มีบุญบารมี            

บานไม่รู้โรยบานไม่รู้โรย

บานไม่รู้โรยชื่อสามัญ : Everlasting, Globe Amaranthมีถิ่นกำเนิดในเขตร้อนของทวีปอเมริกากลาง และอเมริกาใต้ มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกากลาง แถบประเทศปานามา และประเทศกัวเตมาลา บ้างก็ว่ามีถิ่นกำเนิดในเอเชีย ออสเตรเลีย ยุโรป และอเมริกา ปัจจุบันกลายเป็นพืชประจำถิ่นทั่วโลก ความเชื่อและความเป็นมงคลบานไม่รู้โรย ถือเป็นไม้ดอกที่ชื่อเป็นมงคลนาม จะช่วยเสริม “ด้านความรักของผู้อยู่อาศัยและคู่รักให้ผูกพันมั่นคงต่อกัน” เราจะพบในพานไหว้ครูเป็นส่วนใหฐ่ การนำดอกไม้ชนิดนี้มาประดับตกแต่ง มีความหมายว่า ศิษย์จะให้ความเคารพ และเชื่อฟังคำอบรมสั่งสอนไม่มีเสื่อมคลาย เปรียบเสมือนดอก บานไม่รู้โรย ลักษณะของบานไม่รู้โรย ต้นบานไม่รู้โรยจัดเป็นไม้ล้มลุกขนาดเล็ก มีอายุประมาณ 1 ปี