ไผ่สีสุก

ไผ่สีสุก
ชื่อสามัญ : Spiny Bamboo, Thorny Bamboo, Thorny Branch Bamboo
ไผ่สีสุก เชื่อกันว่ามีถิ่นกำเนิดในแถบ เกาะสุมาตรา ชวา และ บอร์เนียว ซึ่งกระจายปลูกทั่วไปอยู่ในเขตร้อน และในประเทศไทยนิยมปลูก ไผ่สีสุก” มาแต่โบราณแล้ว ส่วนใหญ่จะปลูกเป็นแนวรั้วบ้าน ทางด้านทิศตะวันออกหรือทิศบูรพา

ความเชื่อและความเป็นมงคล

เป็นไม้มงคล เมื่อปลูกแล้วจะทำให้เจ้าของ และคนในครอบครัวมีความสุข ความเจริญตามชื่อที่ถูกเรียกขาน สีสุก เป็นมงคลนามเพื่อให้เกิดความสุข ความเจริญ มีความสุขกายสบายใจทุกอย่างนั้นเอง ซึ่งคนโบราณนิยมปลูกไผ่สีสุกไว้ทางทิศตะวันออก (บูรพา)

นอกจาก ความเชื่อดังกล่าวแล้ว หน่อของ ไผ่สีสุก ยังกินได้ทั้งสด และดองเปรี้ยวปรุงเป็นอาหารได้หลายอย่าง มีรสชาติกรอบอร่อย ส่วนลำไผ่ ใช้ในการจักสาน ทำเฟอร์นิเจอร์ หรือทำไม้คานหาม ซึ่งมีความทนทานได้สูง และลำไผ่ ยังสามารถนำมาทำข้าวหลาม จะสุกเสมอกันทั้งกระบอก ข้าวจะไม่แฉะเกินไป จะนิ่มเหนียว รับประทานอร่อยมาก

ลักษณะทั่วไป

            เป็นไผ่ลำต้นสูง 10-18 เมตร มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 8 – 12 ซม. ผิวเรียบเป็นมัน ข้อไม่พองออก ลำแข็ง มีกิ่งมากแตกตั้งฉากกับลำต้น มีหนามโค้งออกเป็นกลุ่ม กลุ่มละ 3 อัน อันกลางยาวกว่า ส่วนลำมีรูเล็กเนื้อหนา ใบมีจำนวน 5 – 6 ใบ ที่ปลายกิ่ง ปลายใบเรียวแหลม โคนเป็นรูปลิ่มกว้าง หรือตัดตรง แผ่นใบกว้าง 0.8-2 ซม. ยาว 10-20 ซม. ด้านใต้ใบ มีสีเขียวอมเหลือง เส้นลายใบมี 5 – 9 คู่ ก้านใบสั้น มีขอบใบสาก ครีบใบเล็กมีขน ดอกออกเป็นช่อ ส่วนมากอายุมีราว 30 ปี จะออกดอกหนึ่งครั้ง หน่อมีขนาดใหญ่ มีกาบสีเหลืองห่อหุ้ม ขนที่หน่อเป็นสีน้ำตาล

การขยายพันธุ์

ขยายพันธุ์โดยวิธีการ ปักชำ
1. ใช่ท่อนไม้ไผ่มาตัดท่อนเป็นท่อนๆ ให้ติดปล้อง 1ปล้อง (ข้อตา)
2. นำมาปักไว้ในวัสดุปักชำ เอียงประมาณ 45 องศา
3. เรียงเป็นแถวเป็นแนวเดียวกันเพื่อสะดวกในการดูแลรักษา
4. เติมน้ำลงในกระบอกไม้ไผ่ให้เต็มประมาณ 4สัปดาห์ หน่อจะแตกออกจากตาไผ่ และรากจะงอกออกจากปุ่มใต้ตา

ประโยชน์ทางยา


1. ใบ รสขื่น เฝื่อน ขับและฟอกล้างโลหิตระดูที่เสีย ขับระดูขาว
2. ตา รสเฝื่อนเข้ายาที่ใช้แก้ฝีหนองภายในต่างๆ แก้ร้อนในกระหายน้ำ แก้ไข้พิษ ไข้กาฬ
3. ราก รสกร่อยเอียนเล็กน้อย ขับปัสสาวะ ขับนิ่ว
4. หน่อไม้ตาเต่า รสขม แก้ตับหย่อน ตับทรุด ม้ามย้อย

5 ต้นไม้มงคล เรียกทรัพย์รัวๆ5 ต้นไม้มงคล เรียกทรัพย์รัวๆ

นกน้อยนำโชค                          ถิ่นกำเนิดในแถบประเทศเม็กซิโก และอเมริกากลาง “ต้นนกน้อยนำโชค” หรือ “ต้นนางกวักสาลิกาลิ้นทอง” มีลักษณะเป็นไม้อวบน้ำ ลำต้นสีเขียวอวบอ้วน มียางสีขาว ใบหนาอวบน้ำ สีเขียวเข้ม และจุดเด่นอีกอย่างของนกน้อยนำโชค คือ ดอกของมัน จะมีลักษณะคล้ายกับนกตัวเล็กๆ โผล่ออกมาจากใบประดับสีชมพูอมแดง คล้ายกลีบดอกไม้ จากลักษณะดังกล่าว

ต้นเศรษฐีรวยทรัพย์ต้นเศรษฐีรวยทรัพย์

ต้นเศรษฐีมีทรัยพ์ หรือ เศรษฐีรวยทรัพย์ (Philodendron sp.) ชื่อสามัญ Philodendron (Ruaysap) ยู่ในวงศ์ ARACEAE มีถิ่นกำเนิดอยู่ในอเมริกาใต้ ประเทศบราซิล เป็นพืชที่ได้รับความนิยมมาอย่างต่อเนื่อง เนื่องจากเป็นพืชที่สามารถเลี้ยงได้ง่าย รูปทรง และความสามารถในการอยู่ในที่ร่มรำไรได้ดี นิยมปลูกประดับอาคาร และเป็นไม้ตัดใบ ลักษณะของต้นเศรษฐีรวยทรัพย์ เป็นไม้ล้มลุก ที่มีอายุหลาย มีรากอิง อาศัยใบเดี่ยวเรียงเวียนถี่ ใบอ่อนค่อนข้างตรง หรือเอียง รูปไข่ถึงรูปขอบขนานแกมรูปไข่ โคนรูปหัวใจ ขอบเรียบ หยักเป็นคลื่นห่างๆ ปลายแหลมถึงเรียวแหลม

ต้นพะยอมต้นพะยอม

พะยอม ( Shorea, White meranti ) ลักษณะของต้นพะยอม ต้นพะยอม (ต้นพยอม) มีถิ่นกำเนิดในประเทศไทยและเอเชีย เช่น ประเทศพม่า ลาว ศรีลังกา และฟิลิปปินส์ เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงใหญ่ มีความสูงประมาณ 15-20 เมตร เปลือกต้นมีสีน้ำตาลหรือสีเทาเข้ม ผิวเปลือกแตกเป็นร่องตามยาวและเป็นสะเก็ดหนา ส่วนเนื้อไม้ มีสีเหลืองถึงสีน้ำตาล ลักษณะของต้นเป็นทรงพุ่มกลมสวยงามมาก แตกกิ่งก้านสาขาจำนวนมาก ซึ่งในปัจจุบันพันธุ์ไม้ชนิดนี้กำลังเริ่มลดน้อยลงไปเรื่อย ๆ จะพบเห็นได้ตามป่าเบญจพรรณแล้งและชื้น หรือป่าดิบแล้งทั่วไป ใบพะยอม